Blog

Ervaringen uit de praktijk

Schenk Aandacht Aan 3 Belangrijke Signalen Van Je Lichaam En Creëer Een Leven Dat Beter Bij Je Past

Ik zit op een prachtige plek in de tuin. Terwijl ik dit schrijf ervaar ik lichte spanning in mijn schouders, kriebels in mijn borstkas en tintelingen in mijn armen en kuiten. Wanneer ik hier dan op focus ervaar ik enthousiasme. Enthousiasme omdat ik hier in de buitenlucht achter mijn laptop zit om een stukje te schrijven.
Je kunt door je aandacht naar je lichaam te brengen jezelf bewust worden van dingen die op dit moment gaande zijn en die aandacht vragen. Een belangrijk hulpmiddel om te groeien tot de beste versie van jezelf.

Een blog over communiceren met je eigen lichaam en handige tips om meer van jezelf te ontdekken op een toegankelijke en verhelderende manier.

Het lichaam geeft continu signalen af om aandacht te vragen voor zaken die belangrijk voor je zijn. We zijn echter zo vaak door van alles en nog wat in beslag genomen, dat deze signalen op dat moment niet opvallen en daardoor niet tot je doordingen. Misschien ken je het beeld van de ijsberg. Het wordt gebruikt om te laten zien dat er een groot deel van de werkelijkheid niet zichtbaar is. In het boek “het slimme onbewuste” van Ap Dijksterhuis staat mooi beschreven hoeveel informatie er onbewust binnenkomt en hoe wij voor een groot deel door ons onbewuste gestuurd worden. Van een piepklein deel hiervan zijn we ons uiteindelijk maar bewust.

Kijk eens of je jezelf in één van de hieronder beschreven dingen herkent en misschien word je net als ik wel nieuwsgierig naar wat jouw lichaam je op dit moment te vertellen heeft…

1. Terugkerende pijntjes

Het lichaam communiceert met je door lichaamssignalen. Dat doet het lichaam eerst lief en subtiel, zoals met tintelingen, kriebels, warmte, koude of bijvoorbeeld een lichte druk in je schouders. Maar wanneer je hier niet naar luistert gaat het steeds wat harder “praten”. Je krijgt bijvoorbeeld een pijnlijke nek en gespannen schouders, je wordt iets emotioneler, je ligt een middag met buikpijn op de bank of je ervaart andere dingen die al minder te negeren zijn. Wanneer je ook deze signalen van je lichaam te weinig aandacht geeft zal je lichaam gaan schreeuwen. Je krijgt steeds dezelfde of net een iets andere pijn.
Sommige mensen krijgen bijvoorbeeld lage rugklachten die steeds terugkomen. Anderen ervaren spanningshoofdpijn vanuit de nek en schouders. Weer anderen krijgen last van terugkerende buikpijn of diarree. Ieder lichaam heeft zo zijn eigen manier van communiceren. Merk je bij jezelf ook terugkerende pijntjes? Ga dan eens zitten wanneer de pijntjes die je herkent weer verergeren. Is er iets wat je gespannen maakt op dit moment? Vraag je eens af of er spanning aanwezig is op je werk, in een relatie of op een ander vlak. Zijn er dingen die misschien niet helemaal bij je passen?

2. Spanning

Spanning in het lichaam vertelt vaak dat er ongemak is of was in je leven. Iets vastzetten komt vaak voort uit het feit dat je liever iets niet wil (door) voelen. Dit kan zijn door bijvoorbeeld het ervaren van ongemak, een gevoel van angst voor wat er komen gaat of andere dingen die je liever anders zou willen zien in je leven. Ben je benieuwd of er op dit moment bij jou spanning zich heeft vastgezet in je lichaam? Neem dan eens een paar minuten de tijd om je lichaam van boven tot onder te scannen en te ontdekken of er plekken zijn waar je meer spanning ervaart. Breng de aandacht en focus eens naar de plek waar de spanning zit. Vraag jezelf af wat je liever niet voelt of toelaat.

3. Adem

Ademen is de essentie van leven. Aan de manier waarop je ademt kun je veel aflezen.
Elk mens begint te ademen met zijn hele ademhalingsstelsel. Hiermee bedoel ik van je neus tot onderin je bekken en alles ertussen. Kijk maar eens naar een baby die ademt. Je zal zien dat alles in het bovenlichaam mee beweegt. Hoe verder we in ons leven komen hoe meer redenen we hebben om steeds oppervlakkiger te gaan ademen. Aan de diepte van je adem kan je de volgende dingen zien:

• Op de plekken waar weinig beweging is bij het ademen hou je vaak onbewust spanning vast. Vastgehouden spierspanning houdt namelijk beweging tegen.
Tip: Neem eens een moment om te kijken of er een plek is waar zich op dit moment spanning bevindt. Zo ja, observeer of hier beweging te voelen is door adem. Zo nee, adem eens diep in en duw (stuur) deze van binnenuit naar de gespannen plek. Herhaal dit een paar keer en kijk eens hoe het dan met de spanning is.

• Wanneer je vaak je emoties inhoudt ga je steeds minder diep ademhalen. Let maar eens op wanneer je overvallen wordt door een emotie op een onhandig moment. Vaak adem je dan even niet of heel ondiep. Wanneer je namelijk diep in zou ademen op het moment van je emoties, vinden ze hun weg naar buiten. Herken je dit? Neem dan een moment waar het veilig voelt je emotie tot uiting te brengen. Adem diep in terwijl je denkt aan het moment waar je een emotie inhield. Kijk of je nu wel de emotie ruimte kan geven. Ingehouden emoties zijn namelijk erg slecht voor je!

• Wanneer je (chronische) pijn ervaart in je lichaam adem je vaak ook minder diep. Het jammere is dat ondiep ademen juist meer spanning geeft. Hierdoor verhoog je de stressreactie in het lichaam. En dat is weer niet bevorderlijk is voor het ervaren van pijn. Pijn heeft een functie, namelijk hierbij stil staan en voelen wat er nodig is. We leven echter in een maatschappij waar de trend is om door te zetten en pijn weg te slikken, letterlijk en figuurlijk. Een tip wanneer je (chronische) pijn ervaart; stop met alles wat je aan het doen bent en adem juist naar de pijn toe. Doe dit een aantal keer en vraag jezelf af wat je nodig hebt en hoe je goed voor jezelf kunt zorgen. Zo zorg je ervoor dat je de pijn even toelaat in plaats van onderdrukt.

Heb je hier iets aan gehad en ben je nieuwsgierig geworden naar de communicatie van jouw lichaam? Interesse in meer tips en trucs om de wijsheid van het lichaam te (her)ontdekken?
Laat dan je e-mail-adres achter, like de facebookpagina van Move to Mend en volg me op Instagram.

Liefs Anne 

Hoe Mijn Leven Zoveel Beter Werd Zonder Jaren Te Verliezen

Het leven daagt me regelmatig uit. Dat is wat het leven met iedereen doet.
Ik ben sinds kort, na een zeer bewogen jaar, ongewenst single moeder. Over uitdagingen gesproken 😉
Met veel moeite had ik de oppasuurtjes voor mijn dochter netjes geregeld. Ik hoor zojuist dat dit in duigen valt…
Een tijd geleden, voordat ik lichaamsgerichte therapie had gestudeerd en ook had ondergaan, was ik ongetwijfeld in paniek geraakt, had ik verschillende doemscenario’s in mijn hoofd gehaald, had ik mijn moeder en vriendinnen telefonisch gestalkt en uiteindelijk mezelf gedurende een langere tijd rot gevoeld. Daarnaast zou ik overspoeld geraakt zijn door mijn emoties en hadden deze alle ruimte gekregen de overhand te nemen. Nu, na heel wat uurtjes lichaamsgerichte therapie, zelfreflectie en het ontdekken hoe mijn lichaam via signalen met mij communiceert, gaat dit gelukkig anders.
Ik voelde de emotie en shock van de boodschap duidelijk in mijn lichaam. Er ontstond een druk op mijn borst, het brandde achter mijn ogen, mijn ademhaling werd sneller en ik voelde mijn hart in mijn borstkas ook sneller gaan kloppen. Ik voelde een moment van boosheid en daarna bleef er vooral een bak verdriet achter mijn ogen zitten, die alles blokkeerde. Het lukte me gelukkig dit te zien, dieper in en uit te ademen, te blijven bewegen door verder te gaan met boterhammen smeren voor mijn kleine meisje en te gaan zitten. Er ontstond een gesprek met de oppas, waarin ik op een rustige manier kon vertellen wat er met me gebeurde, wat het nieuws met me deed. Een uur later waren er nieuwe opties en mogelijkheden. Weer even een nieuwe balans en rust 

Therapie waarbij hij al na 2 zinnen zei, stop maar met praten en voel maar even, adem maar…Help!

Ik had de strubbelingen van mijn leven al met verschillende vriendinnen, een therapeut, een coach en een psychiater gedeeld. Ik was enorm goed in verklaren en vertellen hoe het allemaal zat. Ik analyseerde me suf en mijn hoofd draaide overuren. Alles wat ik inzette hielp, maar ik viel toch steeds terug in dezelfde patronen. In het eerste jaar van mijn opleiding tot therapeut deed ik ook individuele sessies om te groeien en ontwikkelen als persoon en therapeut. Daar zat ik met mijn mooie analyses, verhalen, interpretaties en uitleg… Of ik even wilde stoppen met praten, mijn ogen wilde sluiten en eens diep wilde ademen. Weerstand! Nee! Moet dit? Ik heb nog niet eens alles verteld! Oké, ik nam een diepe teug lucht en deed braaf mijn ogen dicht. Dit was de eerste ontmoeting met een bijzonder en essentieel proces naar de vrouw, therapeute en coach die ik nu ben. Het was de eerste stap waarin ik weer begon te voelen, mijn lichaam op een waardevolle manier leerde kennen en haar taal tot op de dag van vandaag als helpend ervaar.

De reden dat ik geen jaren kwijt ben geweest aan deze groei.

Op het moment dat ik leerde om mijn lichaam meer te ervaren, te voelen, te interpreteren, mezelf te uiten en mijn keuzes in actie om te zetten, paste ik dit toe op alle gebieden van mijn leven. Het had daardoor snel effect op mijn dagelijks leven. Het leven blijft uitdagen en ik grijp deze momenten om steeds opnieuw weer te leren over mezelf en de invloed van mijn gedrag op mijn omgeving. Ik ga af en toe nog naar een lichaamsgerichte therapeut voor nieuwe dingen die op mijn pad komen. Veel lukt me echter inmiddels zelf.

Alles veranderde op het moment dat ik mijn lichaam leerde inzetten in mijn leven.

Ik las laatst een artikel over mensen die op hun sterfbed vertelden dat ze spijt hadden niet trouw te zijn gebleven aan zichzelf. In plaats van hun eigen leven te leiden, hebben ze het leven geleid dat anderen van hen verwachtten. Precies wat ik jaren geleden deed.
Ik was, zoals veel mensen die ik ontmoet, vooral in mijn hoofd aanwezig. Wat voor mij betekent dat ik voornamelijk aandacht voor mijn gedachten had. Ik piekerde veel, dacht veel na, twijfelde over alles en had geen idee wat echt bij mij paste. De motivatie voor vele dingen lag buiten mezelf. Ik wilde het vooral anderen naar de zin maken en een positief effect hebben op hun leven. Nu ik mijn lichaam heb ontdekt en de taal hiervan steeds beter versta weet ik beter wat ik wil, wat goed voor mezelf zorgen is en wanneer ik een grens bereik. Ik durf mezelf kwetsbaar op te stellen, ik durf mijn gevoel en mening te delen met de mensen om me heen en ik durf lief te hebben. En boven alles heb ik altijd mijn lichaam bij me wanneer ik het even niet weet, bang ben, vertrouwen verlies en wanneer toch mijn gedachten weer hard tegen me schreeuwen.
Bij de start van ons leven zijn we allemaal geheel aanwezig in ons lichaam. We hebben dan nog geen woorden geleerd, we kennen alleen de taal van ons lichaam. Het voelen en non-verbaal duidelijk maken wat we willen is het begin van communiceren voor iedereen. Ik vind het heel mooi te zien dat we allemaal deze taal nog hebben en kunnen inzetten voor een fijner leven. 

Vanuit mijn eigen ervaring is mijn verlangen ontstaan om zoveel mogelijk mensen hun eigen leven te laten leiden door ze terug in contact te brengen met hun lichaam.

Zoveel te doen over emoties, maar welke invloed hebben die (niet geuite) emoties eigenlijk op ons dagelijks leven?

Allemaal zijn we geboren met de mogelijkheid tot expressie geven aan 100% van alle emoties. Bij honger huilen we en bij contact geven we een mooie glimlach. Op het moment dat we woorden leren waarmee we uit kunnen leggen hoe we ons voelen, wordt die expressie steeds minder en soms zelfs afgeleerd. Zoals een goede huilscène in de supermarkt die de meeste moeders liever meteen laten stoppen. Als kinderen leren we door anderen na te doen, dus hebben we voorbeelden van onze ouders nodig hoe je constructief boosheid, verdriet, blijheid, frustratie en andere emoties goed tot uiting brengt.

Zoals je wellicht herkent in je eigen leven zijn deze twee bovenstaande, ongegeneerd expressie kunnen geven en echte expressie aanleren van rolmodellen, niet altijd aanwezig. Hierdoor gaan gevoelens opkroppen, wat betekent dat wanneer je emoties geen expressie geeft ze opgeslagen worden in je lichaam. Zo kennen we allemaal weleens die uitspatting naar een geliefde met meer lading dan eigenlijk nodig was. Dit komt doordat de rest van de lading van de ervoor niet geuite emoties ook mee naar buiten komt. Dit is een voorbeeld, maar in vele gevallen waar klachten en symptomen ontstaan, zijn niet geuite emoties onderliggend medeverantwoordelijk. Emoties zijn lichamelijk van aard, bedenk weer de baby die aangeeft met zijn hele lichaam dat hij ontevreden is en honger heeft. Ook zorgt, bewust en onbewust, het gevoel (en niet de objectieve feiten) dat je hebt in een situatie vaak aan hoe je het jezelf herinnert.

Wat kunnen we hier dan nu nog mee?

In lichaams- en ervaringsgerichte therapie gaan we in op deze onderliggende emoties en geven we deze alsnog de ruimte tot expressie. Vaak zijn er meerdere lichamelijke, sociale en psychische klachten en symptomen die hierdoor verdwijnen. Niet alleen op dat moment, maar juist op langere termijn. Je neemt ze namelijk niet meer mee in je lichaam. Ook wanneer je een passende uiting voor een emotie geeft op het moment van een situatie zelf (of iets later wanneer de situatie de uiting niet toelaat) zorgt dit ervoor dat de lading niet opgeslagen wordt. Dit zorgt er op zijn beurt voor dat de klachten en symptomen ook niet of in mindere mate terugkomen.

Niet geuite emoties in de praktijk

Een voorbeeld hiervan:

“Een vrouw van 21 jaar welke de diagnose ADHD, angststoornis en depressie krijgt. Zij nam gedurende 5 jaar Ritalin, ging naar een psycholoog, een sociaal psychiatrisch verpleegkundige en naar een psychiater. Verschillende inzichten komen langs en er is een aantal dingen die ook veranderen in haar leven. Het lijkt beter te gaan, maar toch komt er steeds een periode waarin de ADHD symptomen de overhand nemen. Er wordt gezegd dat zij levenslang zal moeten leren omgaan met de diagnose ADHD. Dus zij sport 8 uur per week voor de onrust en neemt iedere dag braaf haar medicijnen.

Dan komt zij in aanraking met lichaams- en ervaringsgerichte therapie en komt er in deze sessies achter dat zij eigenlijk geen boosheid meer heeft geuit vanaf haar 12e levensjaar. Zij leert opnieuw de signalen van boosheid herkennen en deze in kleine stapjes opnieuw te uiten. Na het volgen van deze vorm van therapie sport zij nog 2 uur per week omdat het fijn is i.p.v. uit noodzaak, herkent zij haar boosheid en kan zij deze op een juiste manier tot uiting brengen. Zij doet opnieuw een test voor ADHD waaruit komt dat er geen diagnose ADHD, angststoornis en depressie meer is.”

Bizar toch, dat deze opgeslagen emoties zelfs tot een aantal diagnoses kan leiden!

Gelukkig komen we er door steeds meer onderzoek en ervaring van therapie achter dat bij verschillende ziektebeelden, zoals bij anorexia nervosa, opgeslagen emotie aan de problematiek ten grondslag ligt.

Waar kan ik terecht wanneer ik mezelf of een dierbare hierin herken?

Bij Move to Mend werken we op jouw tempo toe naar het (her)ontdekken van de signalen die jouw lichaam geeft bij het ervaren van emoties. Ook leer je opnieuw op een goede en helpende manier, voor jou en je omgeving, om hier uiting aan te geven.

Ben je geïnteresseerd? Kom dan voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek langs bij Move to Mend!

 

Nog iets te spannend, maar toch alvast zelf aan de slag?
Bekijk en observeer dan eens de komende tijd nieuwsgierig hoe jij emoties aan voelt komen en ervaart. Wees dan ook nieuwsgierig naar het uiten van emoties in jouw dagelijks leven. Succes!

De intelligentie en schoonheidsfoutjes van ons lichaam; Hoe help ik mezelf een burn-out in en weer uit?

Zo leuk, al die onderzoeken en gedeelde ervaringen van mensen! Hierdoor zijn we er inmiddels achter dat de wisselwerking tussen onze gedachten en ons lichaam niet meer te scheiden zijn. Er is een constante uitwisseling van informatie van ons hoofd naar ons lichaam, en andersom.

Dat klinkt interessant, maar wat bedoelen we hier eigenlijk mee en hoe werkt dat?

Je hebt bijvoorbeeld een gedachte over een opdracht waar je mee bezig bent voor werk. Dit kan bijvoorbeeld zijn: “O jee het is al donderdag, ga ik die deadline voor maandag wel halen?”. Met deze gedachte geef je een signaal aan je lichaam die op zijn beurt hierop reageert. Het geeft hormonen af die ervoor zorgen dat je in de actiestand komt, want er is “gevaar”. Ons lichaam is erg intelligent en tegelijk weet hij even niet of er nu echt gevaar is, of dat die gedachte het gevaar is. Precies, een klein schoonheidsfoutje dus! Het lichaam weet even niet of er nu reëel gevaar is of niet. Hierdoor zorgt het wel voor een hevigere reactie van je lichaam dan eigenlijk nodig is, waarbij een load aan stress-hormonen vrijkomen. Onder invloed van deze hormonen stijgt o.a. je hartslag en je ademhaling wordt sneller en oppervlakkiger. Dit geeft op zijn beurt weer een signaal naar je hoofd dat er iets aan de hand is. Geloof het of niet, dit heeft weer invloed op de manier van denken. Je gedachten worden over het algemeen niet helpend om die deadline te halen. Door deze niet helpende gedachten geef je opnieuw een signaal aan je lichaam wat zorgt voor meer van die actie-hormonen.

Je voelt hem al aankomen: je bent in een spiraal beland die, wanneer je dit lang genoeg vol houdt, voor allerlei problemen zorgt!

Leuke info, maar kan deze spiraal dan kwaad?

In deze snelle maatschappij waarin veel van ons gevraagd wordt, zowel in thuis- als in werksituaties, vinden we het vaak lastig die signalen van ons lichaam te voelen. We zijn meer bezig met onze deadline halen dan hoe het ondertussen met ons gaat. Dit kan tot gevolg hebben dat ons lichaam al een aantal verschillende signalen aan je geeft, maar dat je deze niet merkt. Dit kost energie. Een werkdag, of een dag in je privéleven als deze is geen probleem wanneer je door hebt dat je veel energie hebt gegeven en manieren kunt inzetten om weer op te laden. Wanneer je echter minder bewust bent van de signalen die je lichaam je geeft en daardoor niet je energielader aan weet te zetten, kan dit op lange termijn gevolgen hebben. Je krijgt door langdurig niet in de ruststand te verblijven lichamelijke klachten, waardoor functioneren zoals je zou willen en plezier in wat je doet langzaam steeds verder achteruit gaat.

Eigenlijk bizar hè, dat je lichamelijke klachten kan krijgen door gedachten die je hebt. Die ene gedachte die een heel circus kan aanzwengelen waarna je uiteindelijk niet meer weet waar dit nu eigenlijk allemaal begonnen is.

O jee, hoe weet ik of het tijd is hier iets aan te doen?

Eigenlijk geeft je lichaam al vroeg signalen af, maar hebben we ook wel geleerd dat we moeten doorzetten en vooral niet moeten zeuren. Positief blijven en door gaan! Iedereen heeft zijn eigen manier aangeleerd om dit te kunnen doen. Vaak is deze onbewust aanwezig en herkennen we deze pas wanneer we te ver zijn gegaan.

Wanneer je merkt dat je geen plezier meer kan hebben in wat je doet en die buikpijn of hoofdpijn nu toch wel erg vaak terugkomt is al een moment hier eens naar te kijken. Voorkomen is beter dan genezen zeggen we dan en in dit geval is dit zeker waar!

Oké, ik weet hoe ik eraan kom, maar hoe kom ik ervan af?

Omdat een burn-out zo lichamelijk is, werkt het effectief om ook met je lichaam te onderzoeken en aan te pakken. Bij Move to Mend is een belangrijk punt het (her)ontdekken van die signalen van je lichaam en inzicht krijgen in de gedachtenpatronen die bij jouw spiraal horen. Ook gaan we aan de slag hiermee waardoor je snel effect hebt in je dagelijks leven. We ontdekken dus samen hoe jouw circus aan gaat en we zoeken naar mogelijkheden hoe dit anders kan.

Ja, maar ik vind naar een coach of therapeut gaan wel eng eigenlijk en de drempel om te gaan is voor mij te groot, wat nu?

Veel mensen hebben aangeleerd dat wanneer je hulp nodig hebt, je zwakheid laat zien. Het kan er zelfs voor zorgen dat je zelf wel zou willen dat er iets verandert in je leven, maar dat je door deze schaamte of angst voor een oordeel van anderen toch de stap niet durft te nemen. Toch, wanneer je eens rondvraagt zijn er veel mensen die vandaag de dag begeleiding vragen om te onderzoeken hoe hun leven meer zou kunnen gaan zoals ze zelf willen. Zorg dat je bij deze mensen hoort en maak een mooiere versie van jezelf!

Dus, wacht niet te lang en kom – tijdelijk – voor een GRATIS kennismaking langs.

 

Alvast een gouden tip 
Adem eens een paar minuten langer in en uit dan je op dit moment doet en observeer of er iets verandert in je gedachten. Het kan namelijk zo zijn dat wanneer je iets anders doet met je lichaam er ook iets verandert in je denken. We hadden al gezegd dat het lichaam intelligent is, maar je hoofd gelukkig ook 😉 Succes!

Onze gezamenlijke diagnose Mens(ch) en het taboe op therapie

Zo bijzonder eigenlijk wij mensen; je wordt gewaardeerd en het is goed te vertellen dat je aan je fysieke gezondheid en welbevinden werkt. Ik ga naar de sportschool en eet gezond verdiend een complimentje nietwaar!? Maar hoe is het met die complimenten bij het delen van je ervaringen bij een therapeut of coach? Zijn er dan ook complimenten, of komt dan meer het oordeel of de schaamte om de hoek kijken? Een personal trainer in de sportschool (zeker wanneer hij ook nog een fantastische look heeft) om je te helpen met het fysiek fitter worden klinkt niet zwak in onze oren toch? Helaas kom ik steeds vaker tegen dat wanneer je hulp hebt in het sociaal, emotioneel of psychische welbevinden er toch minder enthousiast hierover verteld wordt terwijl in 2015 er 1.000.000 Nederlanders behandeld werden binnen de GGZ. Het vertellen ik ga naar een therapeut om me minder somber te voelen kan al wat meer moeite kosten uit angst voor het oordeel misschien wel zwak gevonden te worden. Ook de angst een diagnose te krijgen, wat vaak gebeurd in de reguliere geestelijke gezondheidszorg, is een reden het toch nog maar even vol te houden.

Herkenbaar?

Eigenlijk als we eerlijk zijn kent iedereen wel een periode waarin hij minder in zijn vel zit. Bijvoorbeeld door gevoelens van somberheid, eenzaamheid, net wat geïrriteerder naar je omgeving dan je van jezelf gewend bent, een overload aan piekergedachten die je dag niet gezelliger maken of gevoelens van schaamte of angst. Maar juist doordat we deze niet delen en vaak kwetsbare onderwerpen worden gevonden door de meerderheid van de mensen blijft het taboe om naar een therapeut of coach gaan bestaan. In mijn ogen is het juist sterk aan de slag te gaan met een beter sociaal, emotioneel en psychisch welbevinden, naast dat fitte lichaam natuurlijk ? Hier is namelijk best moed voor nodig!

De kracht van kwetsbaarheid

In het boek “De kracht van kwetsbaarheid” van Brene Brown worden haar bevindingen beschreven van haar onderzoek naar kwetsbaarheid. Hierin komt naar voren dat het kwetsbaar durven zijn best lastig is voor vele mensen. Dit kan wellicht mee spelen in het oordeel en idee wat we hebben over therapie. Daar vertel of deel je wat je echt denkt en voelt, best kwetsbaar nietwaar?! Door angst en schaamte voor deze zaken houden we deze toch nog maar even voor ons. Echter zijn deze emoties en gedachten toch aanwezig en kunnen gaan wringen op allerlei creatieve manieren in je lichaam en leven. Dit kan bijvoorbeeld bijdragen aan dat gevoel van somberheid, eenzaamheid, allerlei onverklaarbare lichamelijk klachten, het niet kunnen binden aan dat leuke meisje en vele andere dingen meer. De ervaring van mensen die toch deze stap hebben durven zetten en de moed hadden dit te delen met hun naasten is over het algemeen positief en herkenbaar. Het verbindt, doordat mensen die gevoelens herkennen en eigenlijk ook wel beter in hun vel willen zitten.

Maar wanneer ga je nu naar een coach of therapeut toe?

Eigenlijk is het heel simpel; wanneer je dingen in je leven ervaart op welk gebied dan ook die je liever anders zou zien, is een reden eens kennis te maken met een therapeut of coach. Je wordt bijvoorbeeld steeds vaker wakker in de ochtend met een stroom van piekergedachten die je verdere dag bepalen of nu is het al dat 7e leuke meisje waarmee het iedere keer mis gaat na 3 maanden. Ik voel me eigenlijk best vaak eenzaam en maak me daar weleens zorgen om. Ik merk dat is steeds geïrriteerder reageer naar mijn omgeving terwijl ik dat helemaal niet gewend ben van mezelf. Ook kan het andersom, waarmee ik bedoel dat er al erg lang bepaalde verlangens of dromen zijn die je graag in de realiteit zou willen zien, maar waarin je merkt dat er steeds toch iets je ervan weerhoudt. Je gaat naar je werk iedere dag en de tegenzin loopt langzaam op. Je zou meer energie willen en kan niet vinden wat je nu zoveel energie kost iedere dag.

Vele voorbeelden, maar wat ik eigenlijk wil zeggen, we hebben allemaal dezelfde diagnose; namelijk de diagnose Mens(ch) en daar is bij iedereen weleens wat aan de hand. Mijn advies; laat het niet zo erg worden dat je dagelijks functioneren eronder lijdt.

Herken je jezelf of een dierbare hierin? Kom dan eens langs voor een geheel vrijblijvende kennismaking bij Move to Mend.